پنج شنبه, 13 تیر 1398 ساعت 04:29

"مشارکت سیاسی در اسلام"

نوشته شده توسط
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

بر اساس جهان بینی اسلامی و"آیه شریفه ۳۰ سوره بقره" انسان جانشین خدا در زمین و موجودی آزاد و خودمختار است و این آزادی و اختیار آنگاه که با آگاهی و قدرت قرین شود، مسئولیت به بار می آورد. از این منظر انسان در برابر خدا، خود، انسان های دیگر و طبیعت مسئول است.
" شهید صدر" در تفسیر آیه فوق می نویسد: خلافت انسان در قرآن، در حقیقت شالوده حکومت انسان بر هستی است و حکومت میان مردم، همه از ریشه همان خلافت سرچشمه می گیرد. "حق حاکمیت ملی" نیز به عنوان خلیفه الله بودن انسان ها می تواند مشروع و قانونی باشد.
 این مسئولیت از سویی موجب می شود که انسان در قبال سرنوشت، کمال و سعادت خویش احساس وظیفه کند و از سوی دیگر، چون به تعامل و تاثیر و تاثر خود واقف است، خود را نسبت به اجتماع مسئول بداند.
پیامبر گرامی اسلام «ص» می‌فرماید : شما همه ناظر و راهبر و نسبت به یکدیگر مسئول هستید.
بدین ترتیب در این تلقی، ادعا بر آن است که پیش فرض های لازم برای مشارکت سیاسی و تمهیدات نظری آنرا می توان در متون دینی و اسلامی پیگیری کرد و بر این اساس در محورهای مختلف اسلامی می‌توان به اصول و قواعدی اشاره کرد که به نحوی به امرمشارکت سیاسی پیوند دارد و به نوعی بستر و زمینه های شکل گیری فرهنگ مشارکتی فعال را بازگو می‌کند. مهمترین محورها و عناوینی که به صورت مبسوط آمده است عبارتند از: بحث مساوات و برابری، نظارت بر حکومت اسلامی، شورا، امر به معروف، تعاون، بیعت، رضایت عمومی و...همگی مرتبط با بحث مشارکت است.

خواندن 36 دفعه
برای ارسال نظر وارد سایت شوید